Juhannus

Het Sint-Jansfeest op 22 juni staat voor de Finnen (en eigenlijk voor alle Scandinaviërs) in het teken van het Midzomernachtfeest. Het is een nationale feestdag en betekent twee dagen vrij (22 en 23). Het is tevens de aftrap voor de grote zomervakantie in de maand juli.

De meeste Finnen gaan met Juhannus een lang weekend naar hun zomerverblijf, meestal in familieverband (de "extended" familie, waarover later een keer meer). Helsinki ligt er dan ook verlaten bij deze dagen. Maar niet getreurd, speciaal voor de mensen (veelal buitenlanders) die in de stad blijven is er een traditionele Juhannus-viering op het eiland Seurasaari. Op dit eiland is het Openluchtmuseum en deze dagen wordt alles uit de kast getrokken wat je maar op folkloristisch gebied kunt bedenken.

Marja, Hannie en Ber waren naar Finland afgereisd om dit avontuur mee te beleven. Maar ik moest zelf het begin van de week werken, maar had wel wat Nokia-feestjes op de agenda. Op maandag een "Values" workshop in het Gallen-Kallela museum in Espoo, met een afsluitend etentje bij mijn baas, David, thuis die in Vantaa woont. Op dinsdag een brunch met boottocht om de succesvolle strategiedagen te vieren en dan op woensdag het grootste personeelsfeest van het jaar: de Kesäjuhlat, oftewel het Zomerfeest!

In een groot park achter het Centraal Station eerst allemaal optredens van "grootheden" uit de Finse Idols-competitie en een toespraak van onze CEO natuurlijk, een erg luchtige gelukkig. Verder veel drinken en veel eten. Maar de echte lol begon pas tijdens de afterparty, die in het Kaivopuisto-park vlakbij mijn huis was en die doorging tot in de kleine midzomeruurtjes.

Nadat Ber en Hannie in het begin van de week hun eigen programma hebben afgewerkt - dagje Tallin, dagje fietsen huren -, kunnen we vanaf de 21ste met z'n vieren optrekken, want Marja is inmiddels ook gearriveerd. Eerst lekker uit eten bij een van de geweldige Russische restaurants in Helsinki: Shashlik.

Met live muziek aan tafel en een ober die wel wat weg had van John Cleese en dat alles in een Russisch romantische entourage (zelfs het toilet, zie hieronder de foto meest rechts). Eigenlijk meer iets voor een koude winteravond, maar toch erg vermakelijk (en lekker eten!).

Om het eten wat te laten zakken, maken we nog een avondwandeling langs de kust.

De 22ste beginnen we met een boottocht in de baaien rond Helsinki. Voor Juhannus is de boot speciaal versierd met berkentakken, die veel mensen ook thuis (in het zomerhuis) naast de voordeur hebben hangen. Na het boottochtje nog even kijken of de Russische kathedraal open is, die dankzij het zomerzonnetje, z'n koepeltjes overdreven laat schitteren.

En dan op naar het echte Juhannus-gebeuren op Seurasaari. Via een loopbrug bereik je het eiland en raak je direct gefascineerd door een heel scala aan oude ambachten.

Het traditionele Midzomernachtfestival, dat sinds 1956 hier wordt gevierd, wordt begeleid door veel folklore. Een speciale traditie op Seurasaari is een paar dat op deze dag in het huwelijk treedt in het Karuna-kerkje op het eiland en daarna met hun bruidswals het dansfestijn opent. Vervolgens gaan ze aan boord van een roeiboot en worden ze door de roeiers in traditionele kostuums naar de 12 meter hoge vuurstapel gevaren. Om 22.00 uur precies ontvlammen ze dan het grootste vreugdevuur, terwijl het publiek het Suvivirsi begint te zingen, een traditioneel midzomernachtlied.







Hoewel hier louter voor de folklore en voor het toeristenpubliek uitgevoerd, komen de tradities wel degelijk voort uit het dagelijkse leven, zo vertelde me een collega. Zij herinnerde zich nog dat zij vroeger zelf ook vreugdevuren ontstaken en nog steeds hangt zij berketakken naast de deur. Ook trouwden vroeger heel veel mensen met Midzomernacht en veel Finse verjaardagen worden niet voor niets in maart en april gevierd.



En wij genoten nog tot in de kleine uurtjes van onze meegebrachte picknick, Marja van haar excentrieke buurman en Hannie en Ber waagden nog een dansje op de festivalgrounds.

Uitstapje team en workshop Barcelona

Effe ademhalen en wat bijpraten met m'n team. Op 1 juni daarom een team-middagje opgezet, met eerst een bezoek en rondleiding naar de Nokia Flagship store in hartje Helsinki. Even de kennis van de business wat bijspijkeren. Dan een gezellige rondvaart en tot slot een etentje bij mij thuis in het appartement.

Van links naar rechts de "meisjes" uit mijn team:

Petra, Elina, Krista, Outi, Terhi en Satu. Helaas kon Saara er niet bij zijn, vanwege een heeeel belangrijke bijeenkomst in Dallas.

Meteen na het weekend afgereisd naar Barcelona. Met zo'n 30 Nokia-collega's uit de business, communicatie en HR gebrainstormd over hoe we de vernieuwde Nokia Values moeten gaan implementeren. Erg leuke workshop die in het teken stond van creativiteit en geleid werd door Bernard Olivier, een zoon van de beroemde Lawrence. Ook de beeldententoonstellingen voor ons hotel op de Ramblas en de Placa Granda waren mooi.

De eerste volle juni-week werd afgesloten met een bezoekje van Odette. Erg gezellig bijgekletst over werk en privé, genoten van het heerlijke weer (in Nederland was het toen vreselijk) en van het winkelen bij Marimekko. En ook nog een bezoekje aan de fascinerende Tempelkerk (Temppeliaukion Kirkko) gebracht, een van de architectonische hoogtepunten van Finland. Een moderne kerk verscholen in en uitgehouwen uit een rots met een koepel geheel bekleed met koper. Deze uit 1961 daterende kerk heeft een fantastische akoestiek en er worden behalve missen dan ook veel klassieke concerten uitgevoerd.

Bezoekje aan Numella en een vreemd natuurverschijnsel

Vaak vragen Nederlandse vrienden en familileden me of ik nu al een beetje geïntegreerd ben in het sociale leven in Finland. Meestal antwoord ik dan dat Finnen niet zo snel vrienden maken. Meer nog dan Nederlanders kijken ze nogal de kat uit de boom. Maar de primeur was voor één van mijn medewerksters. Outi Mäkiniemi had me al eens gezegd dat als mijn vriend over was uit Nederland, dat we bij haar op bezoek moesten komen: "Kun je zien hoe een Fins gezin vandaag de dag woont buiten Helsinki."


Eind mei was het zover, Ber was over uit Amsterdam en we hadden verder niks op het programma dat weekend. Dus ik vraag tijdens de lunch in die week daarvoor een keer aan Outi: "Staat die uitnodiging eigenlijk nog steeds?" Nog geen twee uur later had ik een uitnodiging in mijn e-mail voor een barbecue bij haar thuis, met bijgaande foto waarin de gezinsleden werden voorgesteld en een routebeschrijving naar hun huis in Numella, een soort Almere zo'n 40 kilometer ten noordwesten van Helsinki.

Outi en Timo (werkt ook bij Nokia) met hun kinderen Julia (9), Milena (5) en Rasmus (2)

Dus wij vanaf het regionale busstation in Kamppi naar Numella, waar Timo ons bij het busstation ophaalde. Het werd een erg gezellige avond (op kousenvoeten, altijd eerst je schoenen uit als je bij Finnen op bezoek gaat!) met een lekkere traditioneel Finse barbecue. Dat alles in een grote woning over diverse geschakelde verdiepingen verdeeld met een mooi overdekt en verwarmd (erg handig in Finland) terras. En ondanks onze beperkte communicatiemogelijkheden in het Fins, vonden de kinderen die buitenlanders wel grappig, vooral op de trampoline.

Op zondag even tennissen met Ber, voor het eerst op een buitenbaan in Helsinki. Maar op weg naar de tennisbaan, waan ik me opeens weer in de winter. He, dat lijkt wel sneeuw! Het blijken de opgehoopte zaden van de berkenbomen (0f paardenbloemen?). Geen wonder dat zoveel van mijn Finse collega's klagen over pollen en hooikoorts.

Jammer Edsiel... Hoera Marija

En een emotionele Songfestivalweek is het geworden, met diepte- en hoogtepunten. De uitschakeling van Nederland op donderdag in de halve finale was een hele diepe. Het is wederom niet gelukt. Bij lange na niet zelfs, want gisteren na de uitslag van de finale bleek dat Edsilia slechts 21ste van de 28 is geworden. Ondanks meerdere supportacties van onze kant. Ik had alle Nokia collega's die ik ken een e-mail gestuurd om toch vooral op Nederland te stemmen, want Finland stond immers toch al in de finale. Samen met Hannie, Bertie en Ber die speciaal voor het Songfestival waren overgekomen, hebben we ons in het oranje gestoken en hebben de longen uit ons lijf geschreeuwd en gezongen. Bovendien heb ik me natuurlijk helemaal rot gestemd vanaf m'n Finse mobiele nummer. Ik heb wel tien keer gestemd. Het mocht allemaal niet baten. Edsiel kon de Oost-Europese hegomonie niet doorbreken. Eerlijk of niet-eerlijk, het was een groot gemis.

's Avonds en de dag erna op mijn werk, waren de steunbetuigingen gelukkig groot. Iedereen vond het onterecht dat Nederland (en ook wel Andorra en Denemarken) niet door waren. En je bent een toegewijd Songfestivalfan of niet... Ik had niet voor niks m'n huiskamer versierd met Songfestivalslingers. Ook zonder Nederland stond er een groot feest voor de deur.

Ook de vaderlandsliefde neemt extreme vormen aan in dit soort tijden.

Helaas heb ik het gedeeltelijk moeten missen door grote drukte op het werk, maar ook in de stad nam de Eurovisiekoorts grootse vormen aan. Toch eigenlijk wel leuk om Eurovisie mee te maken in een land dat er trots op is dat het gewonnen heeft en het festival en de organisatie daarvan nog serieus neemt... Op de Esplanada was een heuse Europamarkt georganiseerd en op het Senaatsplein waren veel optredens, waaronder Johnny Logan met een Fins fanfarekorps. (links)

Tussendoor toch ook nog wat tijd voor toeristisch Helsinki met Hannie en Bertie, zoals Suomenlinna (links) en Korkesaari, het eiland waar de dierentuin van de stad zich bevindt.

Maar toen was toch de avond aangebroken van het echte grote spektakel. Live de finale van het Songfestival! Iets waarvan ik toch al minstens 25 jaar droom. Eerst 5 minuten met de Eurovisietrein naar de Hartwall Arena.

Wij hadden uit piëteit met Edsiel onze oranje outfit thuisgelaten, maar hadden wel de Hollandse driekleur opgestoken. Anderen lieten wat uitbundiger hun toewijding blijken, voor bijvoorbeeld Georgië. Armenië of Finland.

En dan begint het spektakel, want dat was het zeker... Een enorme show (en dat voor een budget van EUR 10 miljoen) met veel afwisseling, leuke presentatoren en goede en minder goede liedjes. Met, op z'n Songfestivals, veel plagiaat dat net geen plagiaat is: de Sugababes uit Rusland, Kabouter Plop uit Oekraïne, Enya uit Georgië, Il Divo uit Letland, een mix van Tee Rex en de Scissor Sisters uit Zweden, Jamie Cullum uit Duitsland, een reincarnatie van Lenny Kuhr uit Litouwen, een "Latin" Gerri Halliwell uit Noorwegen, Take That uit Spanje, K3 uit Engeland en een mislukte Michael Jackson-imitatie uit Zwitserland. Het was er allemaal weer. Maar een van de mooiste liedjes won, een ballad uit Servië (dat wel), wat pathetisch gezongen (a la Celine Dion) door een gezellige pottenfamilie. En Mr. Lordi was ook nog even aanwezig, alleen niet om de prijs uit te reiken, want dat deed Joulupukki, oftewel de Kerstman, die even uit Rovaniemi was afgereisd.

Festivalkoorts

Yes! Teko meets Edsilia. Helsinki 30 minuten geleden!

Tja wat een opwinding gelijk aan het begin van de Songfestivalweek. Tot nog toe was er van Eurovisiekoorts in Helsinki weinig te merken, maar nu is het dan toch echt losgebarsten. Eurovisietrams en auto's rijden rond, Con Hombres, de gay Eurovision Bar is weer open en zaterdag 5 mei is ook het Eurovision Village geopend. Waar iedere dag live optredens zijn van de deelnemers van dit jaar en dus vandaag van Neerlands hoop in Bange Dagen.

Op een groot scherm zijn de videoclips van alle deelnemers van dit jaar te zien. En gisteren was ik nog tevreden met het feit dat ik de IJslandse deelnemer in levenden lijve had gezien: Eirikur Hauksson, oftwel de Finse Eddie Van Halen.

Speciale postzegels met foto's van alle deelnemers zijn verschenen, en natuurlijk ook met onze eigen Edsilia. Helaas niet te koop, alleen beschikbaar voor de delegaties zelf.

En dan om 17.00 uur vandaag het optreden! Ik heb er een telefonische vergadering met een Nokia-collega (ja op zondag) voor verzet, want dit kon ik toch echt niet missen. Introductie door een Fin die vast denkt dat ie de leukste van het land is...

Een interviewtje met Juha van Yle 2, de Finse nationale tweede zender, en een groepsportret en dan handtekeningen en foto's met fans, waaronder een foto met...